SANATLAŞMAK
Tüm okuyucularıma yeniden merhaba. Hatırlarsınız ''İlk Yazı'' blogumda bu konudan bahsetmiştim. Sanat ile uğraşmak ve sanatı hayatımıza kazandırmak tabi ki en önemli girişimlerimizden biri olacağını düşünmekteyim. Şüphesiz ki sanat ile içli dışlı büyümek, ruhu beslemesinin yanında duyguları güçlendirir ve bu duyguların dışarıya vurmasına ön ayak olur. Hepimiz zamanında günlük tutmuşuzdur. Özellikle kadınlar ergenlik çağlarından itibaren bu tarz bir etkinliğe ihtiyaç duyabilmekte, hatta bazıları bunları kendi sanatlarına ve sanat eserlerine dönüştürmektedir. Duyguların, düşüncelerin ve hislerin dışa vurulmasının çok çeşitli yönlerinden sadece biri bu günlük tutma olayı. Şüphesiz aramızda benim gibi o yaşlarda tıpkı kadınlar gibi bu işe kalkışmıştır eminim ki. Zaten benim de edebiyata olan ilgim, alakam bu sayede başladı ve şiirle, deneme yazıları ve kısa öykülerle bu yaşamım devam etti. Aslında bakacak olursanız, yaşamımızın ta kendisi bir edebiyat eseridir. Hepimiz bir biyografi eseriyiz, noktasından virgülüne kadar yazarı da biziz oyuncusu da, yönetmeni de, yapımcısı da. Tabi edebiyat eseri dedim, yazı dedim, yapımcı ve yönetmen nereden çıktı diyeceksiniz. Haklısınız. Biliyorsunuz ki bir film ya televizyon dizisi bir yönetmen, bir senarist, bir yapımcı ve oyunculardan oluşmaktadır. Tabi burada izleyicileri de unutmak olmaz. İşte hepimizin yaşamında da bunların hepsinden mevcut. Herkes kendi hayat filmini çekiyor aslında bakarsınız. Hepimiz kendi hayatımızı yöneten bir yönetmeniz şüphesiz. Bizim bir kaderimiz var elbet ancak bunu şekillendiren de biziz, tıpkı bir senarist gibi. Bunu şekillendirirken tercih ettiklerimizle biz hayatımızın yapımcısı konumuna geliyoruz bir bakıma. Bunların arkasından yaşanılan her günün sonunda aklımızdan günü tekrar yaşayarak da hayat filmimizi izliyoruz bir bakıma. Tıpkı bir eleştirmen gibi. ''Bunu böyle yapsaydım.'' ''Burada böyle deseydim.'' gibi cümlelerle günün kritiğini yapıyor ve kendimizi, çevremizi, hareketlerimizi analiz etme fırsatı buluyoruz. Bu şekilde saatler, günler, haftalar, aylar hatta yıllar geçiyor. Öyle bir an geliyor ki geriye baktığınızda ya pişmanlıklarla dolu, sadece çevreye uygun bir günü geride bırakmışız, ya da kendimizi mutlu ederek, hayatı dolu dolu yaşayarak ve gülerek günü noktalamışız. İşte hayatını sanata çevirmek dediğimiz de tam olarak bu. Sanat keyif verir, gülümsetir, kahkaha attırır bazen, ama en önemlisi sanat yaşatır, yaşadığımızı hissettirir. O yüzden haddim olmamakla beraber, çocuğunuz, yeğeniniz, komşunuz vs. çevrenizde küçük ve tertemiz bir ruhu olan kim varsa önce sanatla, edebiyatla ve bilimle doldurun. Bilim de bir sanattır. Var olma sanatı, var olanı büyütme ve geliştirme sanatıdır. Küçüklerimizi yetenekleriyle iç içe büyümeleri için destekleyin. Taklit yapsın, şarkı söylesin, enstrüman çalsın, resim yapsın, kağıtlara şekiller versin, fotoğraflar çeksin ve en önemlisi anı ve insan biriktirsin. Umuyorum ki gelecekte şu an olduğundan daha fazla uluslararası oyuncumuz, yazarımız, şarkıcımız, bilim adamımız ortaya çıkar ve bu ülkeyi her zaman layığı ile temsil eder.
Saygılarımla
Alp Ozan BOZKURT
Yorumlar
Yorum Gönder